Hala gözler kapalı, göz kapakları ağırlaşmış

Bir tembellik, bir vurdumduymazlık

Herkes birbirini kandırmakla meşgul

Öğrenciler değişmiş, öğretmenler de

Saygıya, onura,

Erdem ve gurura kimse prim vermiyor artık

Şiddet heryerde ;

Evde, sokakta, okulda

Herkes gardını almış, kavgaya hazır

Savaşlar oluyor, çocuklar ölüyor

Sadece bir parça daha güç için

Cüppeliler, Cepkenliler insanları kandırıyor

Değerler göz göre göre elimizden kayıp gidiyor.

Biz uykudayız, göz kapaklarımız olabildiğince ağır

Yakınımızda bir yerlerde kadınlar dayak yiyor;

Hala küçük kız çocukları okula gönderilmiyor;

“ Okuyup ne olacak” diye.

Sentetik mutluluklar aranıyor

Haplarda, antidepresanlarda

Günübirlik ilişkiler bilgisayar klavyesinde yaşanıyor şimdi

Yönetenler bir tuhaf,

Yönetilenler suskun

Herkes Kabuğuna çekilmiş

Kendini korumaya almış bir nevi

Duymazlıktan, görmezlikten, bilmezlikten geliyor.

Hızla kirletmişiz herşeyi

Bütün renkleri,

Bütün Duyguları

Ve güzel olan herşeyi

Öyleyse uyansana artık

Daha ne kadar görmezden, bilmezden, anlamazdan gelecek

Açsana gözlerini,

Çoktan sabah oldu.